Licia Troisi: Misja Sennara

Informacje ogólne Wydawca: Videograf II Rok wydania: 2010 Liczba stron: 368 Wymiary: 140 x 205 mm ISBN: 978-83-7183-757-9 Cykl: Kroniki Świata Wynurzonego Oprawa: miękka Tytuł oryginału: Cronache del Mondo Emerso: La missine di Sennar Tłumaczenie: Zuzanna Umer Ocena ocena ogólna: 4+/6 fabula: 5-/6 stopień wciągania: 4+/6 uczucie własne: 4+/6

Nihal udaje się coś niebywałego: jako pierwsza dziewczyna stanie się jednym z rycerzy smoczego zakonu. Jej towarzysz Sennar wyrusza tymczasem na niebezpieczną wyprawę w poszukiwaniu Świata Zanurzonego, gdzie spróbuje znaleźć pomoc w walce przeciwko tyranowi.

Misja Sennara nie podobał mi się już tak bardzo jak Nihal z Krainy Wiatru, choć nie umiem precyzyjnie określić dlaczego. Na pewno Misji ma mniejszą wciągalność i wogóle była taka jakaś... No ale może to i lepiej... prościej mi będzie oczekiwać aż Talizman Mocy pojawi się w jakiejś warszawskiej bibliotece :)

Tym razem akcja podzielona jest na dwa osobne nurty, w jednym poznajemy losy Nihal a w drugim Senara. Autorka przeplata te wątki: z reguły zmiana następuje wraz z końcem rozdziału. Może właśnie taki sposób prowadzenia akcji spowodował mój gorszy odbiór tej książki? Nie wiem, ale mimo to książkę polecam :)

Licia Troisi: Nihal z Krainy Wiatru

Informacje ogólne Wydawca: Videograf II Rok wydania: 2010 Liczba stron: 352 Wymiary: 140 x 205 mm ISBN: 978-83-7183-756-2 Cykl: Kroniki Świata Wynurzonego Oprawa: miękka Tytuł oryginału: Cronache del Mondo Emerso: Nihal della terra del vento Tłumaczenie: Zuzanna Umer Ocena ocena ogólna: 5/6 fabula: 5-/6 stopień wciągania: 5+/6 uczucie własne: 5+/6

Nihal ma fioletowe oczy, granatowe włosy i szpiczaste uszy. Od dnia swoich narodzin wie, że jest wojowniczką. Marzy o tym, by móc przyłączyć się do smoczych rycerzy i pobić Famminów, lud potworów, który stworzył tyrana, by zniszczył jej świat...

Poznajemy Nihal jako przywódczynię grupki dzieci bawiących się w wojnę. Pewnego dnia młody czarodziej rzuca jej wyzwanie, które ona niefrasobliwie przyjmuje, przekonana, że takiego chłopca łatwo pokona. W decydującym momencie Sennar rzuca zaklęcie i wygrywa jej sztylet. Nihal jest niepocieszona i zła. Postanawia, że żeby być dobrą wojowniczką musi także nauczyć się magii...

Można powiedzieć, że jest to dość typowa książka fantasy. Fabuła nie jest zła, choć można by znaleźć kilka niedociągnięć. Dużą zaletą tej powieści jest wciągalność - właściwie od samego początku książka porywa i trudno odłożyć ją na bok. Nie twierdzę, że całkowicie nie można się oderwać, ale w każdym momencie akcji wciągalność jest co najmniej dobra.

Za chwilę wezmę się za kolejny tom trylogii za Misję Sennara, a potem będę cierpieć, bo trzeciej części nie ma jeszcze w żadnych znanych mi bibliotekach (Warszawa), ani nie udało mi się znaleźć ebooka :( No ale cóż... będę się musiała jakiś czas przemęczyć, aż pojawi się w jednej lub drugiej formie...

Martha Grimes: Pod Huncwotem

Informacje ogólne Wydawca: WAB Rok wydania: 2008 Liczba stron: 338 Wymiary: 125 x 195 mm ISBN: 978-83-7414-388-2 Cykl: Richard Jury Oprawa: miękka Tytuł oryginału: The Man with a Load of Mischief Tłumaczenie: Agnieszka Andrzejewska Ocena ocena ogólna: 4/6 fabula: 4+/6 stopień wciągania: 4-/6 uczucie własne: 3+/6

Mieszkańcy małego, cichego Long Piddleton w hrabstwie Northamptonshire w środkowej Anglii zawsze obawiali się przybyszów. Pewnego razu ich spokój został poważnie zakłócony, a miasteczko pogrążyło się w paraliżującym strachu. Dwa miejscowe puby stały się bowiem sceną okrutnych morderstw...

Pod Huncwotem to kolejny kryminał, którym nie jestem zachwycona... Dla mnie taka książka powinna wciągać od pierwszych stron, a na początku on jest po prostu nudny... Owszem od końcówki nie sposób się oderwać, ale nie rekompensuje mi to wcześniejszej części...

Sam pomysł nie jest zły, tylko ten flegmatyczny angielski styl całości... to chyba nie jest dla mnie... Skoro już wypożyczyłam z biblioteki to spróbuje jeszcze poczytać Hotel Paradise Grimes - tam głównym "detektywem" jest dziewczynka, więc może bardziej mi się spodoba? Zobaczymy...

Terry Goodkind: Pierwsze Prawo Magii

Informacje ogólne Wydawca: Rebis Rok wydania: 1999 Liczba stron: 696 Wymiary: 130x190 mm ISBN: 83-7120-484-1 Cykl: Miecz Prawdy Oprawa: miękka Tytuł oryginału: Wizard's First Rule Tłumaczenie: Lucyna Targosz Ocena ocena ogólna: 5/6 fabula: 5+/6 stopień wciągania: 5-/6 uczucie własne: 5/6

Zanim wzięłam się za tę książkę to przeczytałam na jej temat sporo opinii. Część była bardzo pozytywna, część wręcz odwrotnie... Ostatecznie do przeczytania tej książki zachęciła mnie bibliotekara w mojej ulubionej bibliotece...

Głównym bohaterem książki jest Richard Cypher - leśny przewodnik, który, przypadkowo w sumie, ratuje życie Matce Spowiedniczce Kahlan. Od niej dowiaduje się, że magiczne granice zaczynają zanikać, jego krainie zaś zagraża Rahla Posępny - okrutny pan D'Hary, który pragnie zdobyć władzę nad całym światem...

Początkowo książka mnie trochę rozczarowała, ponieważ spodziewałam się czegoś... no właściwie to nie wiem czego, ale skoro to klasyka fantastyki to... no w każdym bądź razie miałam chyba za duże wymagania i czytanie nie szło mi zbyt dobrze, bo książka tak nie całkiem mnie wciągnęła... Zakończenie jednak nagrodziło mi wszystko z nawiązką, bo bardzo mi się podobało. Tak więc książkę serdecznie polecam i na pewno za jakiś czas wezmę się za kolejną część serii :) Tylko najpierw muszę przeczytać trochę z tych wypożyczonych z biblioteki książek ;)

No a tak wogóle to wczoraj odkryłam biblionetkę. Co prawda wcześniej widziałam już tę stronę, ale nie zauważyłam, że ma ona opcję polecania książek :) Nawet z niektórymi poleconymi się z nią zgadzam (znaczy sama je sobie wymyśliłam do przeczytania), więc może i z innymi ma rację... tylko w sumie nie wiem z czego ja się właściwie cieszę... wszak już w tej chwili moja kolejka do przeczytania jest bardzo dłuuuuga ;)

Naomi Novik: Zwycięstwo orłów

Informacje ogólne Wydawca: REBIS Rok wydania: 2009 Liczba stron: 400 Wymiary: 130 x 200 mm ISBN: 978-83-7510-362-5 Cykl: Temeraire (część 5) Oprawa: miękka Tytuł oryginału: Temeraire: Victory of Eagles Tłumaczenie: Jan Pyka Ocena ocena ogólna: 5/6 fabula: 5/6 stopień wciągania: 5+/6 uczucie własne: 5/6

Dopiero co pisałam, że Imperium Kości Słoniowej podobało mi się najbardziej z tego cyklu, a już muszę sobie zaprzeczyć ;) Zwycięstwo orłów podobało mi się jeszcze trochę bardziej :)

Skazany za zdradę William Laurence oczekuje na wykonanie wyroku śmierci, a usunięty ze służby Temeraire przebywa na terenach rozpłodowych. Nagle sytuacja ulega całkowitej zmianie: wojska Napoleona dokonują wreszcie inwazji na Anglię i w błyskawicznym tempie zbliżają się do Londynu. Kraj powoli pogrąża się w chaosie. Temeraire i Laurence usiłują się odnaleźć w wojennej zawierusze, a rozproszone siły brytyjskie próbują prowadzić walkę z najeźdźcami – w obronie króla, ojczyzny i wolności. Ale czy można pokonać niezwyciężoną dotąd armię Bonapartego?

Tym razem książkę czytałam, bo nie mogłam znaleźć e-booka, aby go przerobić. Kilkadziesiąt pierwszych stron mi się dłużyło, ale potem akcja nabrała dużego tempa i książka mnie mocno wciągnęła. Jest to zdecydowanie najbardziej wciągająca książka z tej serii. Zakończenie nie bardzo mi się podobało, ale rozumiem je: autorka musiała mieć przecież punkt zaczepienia dla kolejnej części...

Richard P. Feynman: A co ciebie obchodzi, co myślą inni

Wysłuchałam tej książki zachęcona Pan raczy żartować, panie Feynman! i generalnie czuję się rozczarowana. Nie słuchało się jej źle, ale to już nie było to... Może dlatego, że w książce było więcej smutnych wydarzeń, a może dlatego że napisano ją już po śmierci Feynman i z tego co gdzieś (tylko teraz nie mogę sobie przypomnieć gdzie) czytałam to nie jest ona już na podstawie wywiadu-rzeki jak Pan raczy żartować, panie Feynman!? Nie wiem. W każdym razie mocne 4.

Naomi Novik: Imperium Kości Słoniowej

Informacje ogólne Wydawca: REBIS Rok wydania: 2008 Liczba stron: 436 Wymiary: 130 x 200 mm ISBN: 978-83-7510-176-8 Cykl: Temeraire (część 4) Oprawa: miękka Tytuł oryginału: Temeraire: Empire of Ivory Tłumaczenie: Jan Pyka Ocena (książki słuchałam - automatyczny lektor) ocena ogólna: 5/6 fabula: 5-/6 stopień wciągania: 5/6 uczucie własne: 5/6

Ta część cyklu podobała mi się najbardziej. Fabuła nie jest taka pokręcona jak w Wojnie prochowej, są momenty mocno trzymające w napięciu i w sumie tylko końcówka była dla mnie lekko wydumana...
Mam nadzieje, że następna część utrzyma poziom... zobaczymy...

Naomi Novik: Wojna prochowa

Informacje ogólne Wydawca: REBIS Rok wydania: 2008 Liczba stron: 360 Wymiary: 130 x 200 mm ISBN: 978-83-7301-944-7 Cykl: Temeraire (część 3) Oprawa: miękka Tytuł oryginału: Temeraire: Black Powder War Tłumaczenie: Paweł Kruk Ocena (książki słuchałam - automatyczny lektor) ocena ogólna: 4+/6 fabula: 4+/6 stopień wciągania: 4+/6 uczucie własne: 4+/6

Właściwie to nie do końca wiem o czym była ta książka, bo to takie jakieś pomieszanie z poplątaniem wyszło... Mimo wszystko mam ogólnie wcale nie gorsze wrażenie niż poprzedniej części, więc oceny pozostawiam te same, bo słuchało się w sumie nieźle, mimo tego, że nie umiem jej opisać ;) Jako takie lekkie czytadełko nadal polecam :)

Mario Vargasa Llosy: Pantaleon i wizytantki

Ocena: (książki słuchałam) ocena ogólna: 3+/6 fabula: 4/6 stopień wciągania: 3+/6 uczucie własne: 3/6

Za wiki:

Akcja tej powieści satyryczno-obyczajowej rozgrywa się w latach 50. XX wieku w Peru. Głównym bohaterem jest poważny, sumienny (znakomity administrator) i stateczny świeżo upieczony kapitan intendentury Pantaleon Pantoja. Wraz z awansem otrzymuje on rozkaz stawienia się u swego przełożonego, pułkownika Lopez Lopez, gdzie czeka na niego dwóch generałów. Zaskoczony kapitan dowiaduje się, że został wybrany spośród dziesiątków jego kolegów do zorganizowania lotnej służby wizytantek (czyli kobiet lekkich obyczajów) do obsługi garnizonów w Amazonii, gdzie szerzy się fala gwałtów dokonanych przez znudzonych żołdaków.

Kapitan Pantoja, mimo że nie był przesadnie rad z powierzonego mu zadania, podejmuje misję i wyjeżdża wraz z żoną, Pochitą i matką na wyznaczone miejsce, gdzie od razu przystępuje do działania, współpracując z lokalnymi burdelami. Jego obecność drażni wyraźnie tutejszego komendanta, generała Rogera Scavino, który zakazuje mu, w obawie przed kompromitacją, noszenia munduru i mieszkania w kolonii wojskowej.

Ani Pochita, ani matka Pantaleona, która przystąpiła zaraz po przybyciu do sekty brata Francisco, nie znają prawdziwego charakteru jego misji, a on sam musi się ukrywać przed demaskacją...

Postanowiłam się przyjrzeć tej powieści, bo bardzo ją zachwalała moja koleżanka z pracy... No cóż ta powieść jest dziwna... Sposób narracji dzieli się na dwa typy: listy i raporty (większość) oraz narracja trzecioosobowa bardzo chaotyczna, tak, że w pierwszym momencie zaczęłam się zastanawiać, czy ja czegoś nie przegapiłam... Ponieważ książki słuchałam, to potem zaczęłam się zastanawiać, czy to nie jest jakieś słuchowisko tak dziwnie zrobione, ale okazało się, że dokładnie tak jest w książce... masakra...

Czyli styl totalnie mi się nie podobał. Fabuła początkowo jest nawet zabawna, ale potem zaczyna być sztuczna i coraz bardziej nieprawdopodobna. O ile początkowe zachowania Pantaleon są zrozumiałe, o tyle końcowe są wręcz nierealne...

Podsumowując, nie polecam... ponieważ mam jeszcze dwa audiobooki tego pisarza to dam mu jeszcze dwie szansy, ale jakoś czarno to widzę...

Raymond E. Feist, Janny Wurst: Córka Imperium

Informacje ogólne Wydawca: Rebis Rok wydania: 1995 Liczba stron: 448 Wymiary: 120 x 200 mm ISBN: 83-7120-174-5 Cykl: Trylogia Imperium (część 1) Oprawa: miękka Tytuł oryginału: Daughter of the Empire Tłumaczenie: Michał Rogacki Ocena* ocena ogólna: 5+/6 fabula: 5+/6 stopień wciągania: 5+/6 uczucie własne: 5+/6

Akcja tej trylogii dzieje się na Kelewanie, w tym samym czasie co wypadki Sagi o wojnie światów i przedstawia wydarzenia z punktu widzenia mieszkańców Kelewanu, a dokładniej państwa, na którego terenie otworzyło się przejście. Kraj ten przypomina Chiny sprzed kilkuset lat: krajem teoretycznie rządzi cesarz, naprawdę zaś rada, składająca się z przedstawicieli znaczniejszych rodów. Najważniejszą wartością jest honor i zewnętrzna forma, mieszkańcom cesarstwa wydaje się, że ich kraj jest całym światem.
Wszystkim chcącym przeczytać tę trylogię, radzę, aby najpierw przeczytali Sagę o wojnie światów (a przynajmniej dwie pierwsze jej części).

Główną bohaterką całej trylogii jest Mara.Poznajemy ją w trakcie uroczystości składania ślubów zakonnych, kiedy to dowiaduje się, że właśnie została głową rodu Acoma, gdyż jej ojciec i brat zginęli w skazanej na przegraną bitwie. Mara wraca wraz ze swoją gwardią przyboczną do rodowej posiadłości, gdzie dowiaduje się, że całe jej wojsko liczny niewiele więcej niż oddział, który po nią przybył, wrogowie zaś nastają na jej życie.

Mara, dzięki swemu bystremu umysłowi, wymyśla jak podźwignąć ród z upadku. W tym celu obchodzi wiele uświęconych tradycją zwyczajów oraz na jakiś czas sprzymierza się nawet z wrogiem...

*Książkę czytałam jakieś 4 miesiące temu